In Blogs

Vorige week heb ik me ingeschreven voor de ‘coachtalent van het jaar’ wedstrijd van Coachlink Academy. Door meerdere kennissen werd ik er op geattendeerd. Even heb ik nog wel getwijfeld. Maar waarom eigenlijk? Ik ben er trots op dat ik een coach ben. Dus: doen!

“Jij bent de enige die mij uit kan leggen wat een coach doet!”

Bij een ondernemersbijeenkomst legde ik het volgende uit aan mijn collega’s over wat een coach doet:

“Stel, je voordeur hangt scheef. Dan hang je hem recht. Hangt hij later weer scheef? Dan zet je er stevige scharnieren op. Zit je deur dicht, vast of kan hij helemaal niet meer open? Dan doe je daar wat aan zodat je weer naar binnen kunt. Of ga je voortaan via het raam naar binnen? Als jij gedrag vertoont wat helemaal niet bij je past, of wat bij je past maar ineffectief is, wat doe je dan? Laat je jouw deur scheef hangen? Of ga je door het raam naar binnen? Hardnekkig gedrag – doe er wat aan!”

Toen ik na deze uitleg vroeg of er nog vragen waren kwam iemand met de opmerking “Jij bent de enige die mij kan uitleggen wat een coach doet!”. Daar wordt ik blij van, want ik ben inderdaad een coach en daar ben ik trots op. Zo trots als een bondscoach die de wereldbeker wint met het Nederlands elftal.

Noem jezelf alsjeblieft geen coach

Dat doe ik dus wel. Coach is een vrij beroep en dat maakt dat het nogal verschillend in beeld komt. Ik begrijp de weerstand, maar ga daar niet in mee. Voor mij is coaching onderzoeken, strategie bepalen, oefenen, oefenen, oefenen en toewerken naar resultaat.
En dat vind ik het mooiste wat er is.

Een mooier vak kan ik niet bedenken.

Ik heb ook zorgen over de onbeschermde naam van coach. Ik schreef eerder een blog over het vinden van de juiste coach. Een coach moet weten waar zijn grenzen liggen en heeft ervaring en opleidingen nodig die passen bij de wens van de klant.

Maar wie toetst of coaches dit goed inschatten en of het veilig genoeg is om een coachtraject te ondergaan?

Dat een coach goed opgeleid moet zijn, dat accreditatie gewenst is en dat de AVG geborgd is, dat is duidelijk. Echter nog veel belangrijker is de veiligheid en de begrenzing.

Het mooie aan het vak van Professioneel coach is dat je jezelf continue moet ontwikkelen. Opleidingsuren, supervisie, reflecties en opnames terugluisteren, het is best veel, maar wat blijf je fit en scherp als je (geaccrediteerd ) coach bent!

Een mooier vak kan ik niet bedenken.